ลูกน้องลองใจนาย


ครั้งหนึ่งเมื่อพระเจ้าราชาธิราชแต่งกองทัพไปรบกับพระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง สมิงพ่อเพชรผู้เป็นเสนาบดีออกไปตรวจทัพพบว่า กองเรือทัพหน้าต่างก็ยกออกไปหมดแล้ว เหลือแต่เรือแม่ทัพคือสมิงนครอินทร์ยังจอดเงียบอยู่ สมิงพ่อเพชรจึงได้เข้าไปถามว่าเหตุใดจึงยังไม่ออกเรือ สมิงนครอินทร์ก็ตอบว่าป่วย สมิงพ่อเพชรจึงถามต่อว่าป่วยเป็นอะไร สมิงนครอินทร์ตอบว่าเป็น “ไข้ใจ” แล้วเล่าให้สมิงพ่อเพชรฟังว่า เมื่อตอนไปกราบถวายบังคมลา พระเจ้าราชาธิราชทรงหยิบหมากจากพานพระศรีพระราชทานให้นางอุตะละพระสนมนำมาส่งให้สมิงนครอินทร์ถึงมือ สมิงนครอินทร์จึงหลงรักนางอุตะละเข้าเสียแล้ว “ศึกในใจยังรบไม่แตก จะไปรบศึกจริงได้อย่างไร” สมิงนครอินทร์เพ้อ

สมิงพ่อเพชรเมื่อได้ฟังก็ตกใจมาก และพยายามตักเตือนให้รู้ผิดชอบ หลักธรรมข้อไหนๆยกมากล่าวสมิงนครอินทร์ก็ไม่ฟัง จึงจำใจนำความขึ้นกราบบังคมทูลพระเจ้าราชาธิราช พระเจ้าราชาธิราชก็ทรงพระสรวลตรัสว่า “พระสนมหาได้ไม่ยาก แต่ทหารเอกฝีมือดีอย่างสมิงนครอินทร์นั้นหายากกว่ามาก” แล้วทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้สมิงพ่อเพชรจัดเรือผูกม่านนำนางอุตะละมาส่งให้สมิงนครอินทร์

ครั้นเมื่อสมิงพ่อเพชรเข้าไปแจ้งแก่สมิงนครอินทร์แล้ว สมิงนครอินทร์ก็ไหว้สมิงพ่อเพชร แล้วถวายบังคมพระเจ้าราชาธิราช และร้องห้ามเรือม่านไว้ไม่ให้เข้าใกล้ จากนั้นก็เอาดอกไม้ธูปเทียนไปขอขมานางอุตะละ และแจ้งแก่สมิงพ่อเพชรในเรื่องที่ตนเองต้องการลองพระทัยพระเจ้าราชาธิราช “ครั้งนี้ศึกภายในชนะแล้วด้วยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรักข้าทหารยิ่งกว่าสตรี ข้าพเจ้าได้เห็นพระทัยโดยแท้ แลซึ่งน้าท่านช่วยเอาความทั้งนี้ไปกราบทูลสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว คุณอยู่แก่ข้าพเจ้ายิ่งนัก แต่มาถวายตัวเป็นข้าทหารช้านานแล้ว เพิ่งรู้จักพระทัยเจ้าวันนี้ น้าช่วยทูลตามข้าพเจ้าอีกด้วยเถิด อย่าว่าแต่มีข้าศึกเท่านี้เลยถึงจะมีมากสักเท่าใด ข้าพเจ้าจะอาสาสู้รบสนองพระเดชพระคุณจนสิ้นชีวิต มิได้คิดท้อใจ” ว่าแล้วสมิงนครอินทร์ก็คํานับลาสมิงพ่อเพชร ลั่นฆ้องออกเรือยกไป

ในเรื่องราชาธิราช ผมชอบตอนนี้มากกว่าตอนไหนๆ เพราะรู้สึกว่าสมิงนครอินทร์นี่ช่างกล้าหาญดีแท้ กล้าลองใจเจ้าแบบไม่กลัวหัวขาด สมัยนั้นนะครับ ใครลองกล้าพูดจาว่าหลงรักพระสนมอย่างสมิงนครอินทร์นี้ มีกี่หัวก็ไม่พอให้ตัดหรอกครับ อีกด้านหนึ่งก็คือพระเจ้าราชาธิราช พระองค์ก็ทรงมีน้ำพระทัยไม่แพ้กัน กล้ามาขอก็กล้าให้ มิหนำซ้ำยังบอกอีกว่าผู้หญิงมีเยอะไปจะหาอีกเมื่อไรก็หาได้ แต่ทหารกล้าฝีมือดีหายากกว่า เอากับท่านสิ

นี่คงเป็นเหตุให้ในเรื่องราชาธิราชตลอดทั้งเรื่อง จะเห็นว่าสมิงนครอินทร์นั้นจะอาสารบอยู่ตลอดแล้วก็ชนะเรื่อย อาสารบจนตัวตาย สมกับคำที่ว่า “ข้าพเจ้าจะอาสาสู้รบสนองพระเดชพระคุณจนสิ้นชีวิต” จริงๆ และนี่คงเป็นเหตุให้มอญในยุคพระเจ้าราชาธิราชสามารถต่อสู้กับอาณาจักรพุกามที่ยิ่งใหญ่กว่าได้ เพราะ“เจ้าและข้า”รวมใจเป็นหนึ่งเสียแล้วไม่ว่าใครหน้าไหนก็ต่อรบด้วยยาก

ผมรู้สึกอิจฉาสมิงนครอินทร์มากๆที่นอกจากจะได้มีโอกาส“เลือก”นาย และยังได้“ลองใจ”นายเสียอีก เทียบกับสมัยนี้แล้ว อย่าว่าแต่โอกาสลองใจนายเลยครับ โอกาสเลือกนายยังน้อยเลย เจอนายดีๆก็ดีไป เจอนายห่วยๆก็ต้องทำใจ และก็หาทางหนีกันเอาเองล่ะครับ ตัวใครตัวมันล่ะงานนี้😉

15 กรกฎาคม 2552

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s