รู้จักละทิ้ง


ประมาณสองสัปดาห์ก่อน ผมได้ไปร่วมงานสัมนากับกลุ่ม GreatFriends.biz ที่อาคารสาทรธานี หลังจากงานเลิก ก็ได้ออกมานั่งคุยกับพี่คนนึงที่เจอกันในกลุ่มในงานคราวนี้นี่แหละ

เราคุยกันหลายเรื่อง หลายประเด็น แต่มีประเด็นหนึ่งที่น่าสนใน ที่พี่เขาพูดขึ้นมาเกี่ยวกับคนที่ยึดติดกับอัตตาของตัวเองสูงมาก ฝรั่งเขาเรียกว่าอีโก้ (ego) ทั้งๆที่บางคนก็ไม่เห็นจะมีอะไรน่าจะยึดติด แต่ก็กลับยึดติด ก็แปลกดี บางคนก็ยึดติดกับวิธีการเก่าๆที่เคยสำเร็จมาในอดีตกาลนานมาแล้ว ไม่ยอมปรับเปลี่ยน ไม่ยอมเรียนรู้ในสิ่งใหม่ๆที่จะพัฒนาตนเองให้ก้าวหน้าขึ้นไป บางคนก็ยึดติดกับความคิดของตัวเองจนไม่สนใจความคิดของคนอื่น ทั้งๆที่อาจจะดีกว่า แถมบางคนยังจะพยายามยัดเยียดความคิดผิดๆที่ตัวเองคิดว่าถูกให้กับคนอื่นเสียอีก

ผมมาคิดๆดูก็เห็นด้วยกับพี่เขาเหมือนกันครับ การยึดติดกับอะไรบางอย่างจนเกินไป ทำให้มุมมองต่อเรื่องราวต่างๆนั้นแคบลง การตัดสินใจก็อาจจะผิดพลาดได้ง่าย เพราะไม่ได้มองอย่างรอบด้าน ภาษาทางพระเขาเรียก “อคติ” ครับ

เรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงเรื่องเล่าเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องเก่าซึ่งผมเคยได้ฟังเมื่อนานมาแล้วก็เลยเอามาดัดแปลงให้เป็นสมัยใหม่สักนิดนึงแล้วก็เล่าให้พี่เขาฟัง และก็จะขอนำมาเล่าต่อในที่นี้ เผื่อจะเป็นประเด็นให้ขบคิดกันต่อไปอีกดังนี้ครับ

“มีเด็กคนหนึ่ง ทำเงินเหรียญสิบบาทตกลงไปในแจกันโบราณซึ่งเป็นสมบัติตกทอดกันมาในตระกูล แจกันนี้ราคาแพงมากเพราะเป็นของเก่าแก่ เด็กคนนี้ด้วยความที่อยากจะได้เงินของตัวเองกลับคืนมาเพื่อจะเอาไปซื้อขนม จึงเอามือล้วงเข้าไปในแจกัน แล้วควานหาเงินเหรียญของตัวเอง เมื่อหาเจอก็ดีใจและกำเงินเหรียญนั้นไว้จนแน่น แต่เจ้ากรรม… ปากแจกันนั้นมีขนาดใหญ่แค่เพียงให้มือสอดเข้าออกได้เท่านั้น แต่หากกำมือเป็นกำปั้นก็ไม่สามารถเอามือออกมาได้ แต่เด็กคนนั้นไม่ยอมปล่อยเงินเหรียญของตัวเอง จึงไม่สามารถดึงมือออกมาได้ ยิ่งดึงก็ยิ่งเจ็บ พอนานเข้าก็ร้องไห้ออกมา…”

ผมถามพี่เขาว่า ถ้าเป็นพี่ พี่จะทำอย่างไร ?

แล้วถ้าเป็นคุณล่ะ? คุณจะทำอย่างไร?

จะตะบี้ตะบันดึงมือออกมาใหได้แผล? หรือจะทุบแจกันนั้นทิ้งเลยดีมั้ยเพื่อที่จะเอามือกับเงินเหรียญของคุณออกมาให้ได้?
.
.
.

วิธีง่ายๆ ก็คือ แบมือออกให้เหรียญตกกลับลงไปในแจกัน แล้วก็ดึงมือออกมา จากนั้นก็เอียงแจกันลงแล้วเทเหรียญออกมา เท่านี้ก็ได้เงินเหรียญคืนมาแล้วก็ยังรักษาแจกันไว้ได้เหมือนเดิม

แต่เด็กในเรื่องเล่านี้ไม่ยอม”ละทิ้ง”เงินเหรียญของตัวเอง จึงไม่สามารถเอามือออกมาจากแจกันได้

คนที่ยึดติดกับตัวเองมากๆก็จะเหมือนกับเด็กในเรื่องเล่านี้แหละครับ ยึดติดกับตัวเองเสียจนบางครั้งก็ทำให้ต้องสูญเสียสิ่งที่มีค่ายิ่งกว่าไป

ดังนั้นเราก็ต้องรู้จัก “ละทิ้ง” ครับ บางอย่างที่ไม่ค่อยดีก็ทิ้งมันไปเสียบ้าง เพื่อที่จะได้รับเอาสิ่งใหม่ๆที่ดีกว่าเข้ามาใส่ตัว คนเรามีแค่สองมือ จะให้ “ถือ” หรือ “หิ้ว” ทุกอย่างยังไงไหว ถ้าไม่วางอะไรลงไปเสียบ้างก็จะไม่สามารถเก็บอะไรใหม่ๆดีๆขึ้นมาได้หรอกครับ ในแวดวงหมากล้อมก็ยังมีคำกล่าวว่า “สละส่วนน้อยเพื่อรักษาส่วนใหญ่” “รบแพ้ในสนามรบเดียวแต่ชนะทั้งกระดาน” ฯลฯ

แต่… ชีวิตมันไม่ง่ายเหมือนอย่างเรื่องเล่านี้ หรืออย่างกระดานหมากล้อมนี่ครับ จึงมีบ้างบางคนที่มีบางอย่างที่อยากจะทิ้งใจจะขาด แต่ก็ทิ้งไม่ได้จริงๆ หรือคุณว่าไง?

24 พฤษภาคม 2552

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s